30-12-05

Janneman en de chocoladefabriek

Ach, de kerstperiode... Wat kan ik nu schrijven dat er nog niet over geschreven is? Net zoals iedereen ga ik naar familiefeesten, ga ik wat vaker dan normaal naar een stad met mooi verlichte winkelstraten, spring ik eens sneller binnen in een cd-winkel of de mediamarkt. Cadeautjes openmaken, kerstverlichting aan de huizen, melige muziek op de radio, familie terugzien die je al een jaar niet meer gezien hebt, veel en lekker eten, sneeuw, kou, kerstmutsen, eindejaarlijstjes, jaaroverzichten, nieuwjaarsplannen maken, schaatsen,...
Sounds familiar? Dacht ik al. Het zijn nu eenmaal de dingen die erbij horen en waar je niet onderuit kan. Niet dat ik mij eraan stoor of zo, al zijn er toch enkele kleine frustraties zoals daar zijn:

- De voorspelbaarheid van De Tijdloze op Studio Brussel. Dat Gorki op 1 stond is niet echt een verrassing. En de overige 80% van de nummers zijn dat ook al niet.

- De kerstsfeer zou garant moeten staan voor vriendelijke mensen, warmte en liefde. Toen ik vandaag een leeg paskotje binnenging om een broek te passen merkte ik dat er een trui hing aan het kapstokje. Er hangen meestal wel wat kleren in zo'n kotje, dus ga ik gewoon binnen. Even later komt er een norse vent "toktok" op mijn kotje doen. "Ik zit hier al, ziet ge niet dat hier kleren hangen of zo?". Ik laat mij dus niet zomaar terechtwijzen en ik repliceer: "Ik denk dat er wel vaker kleren in een paskotje hangen, niet?" Bovendien geeft uw jas of trui laten hangen en dan het paskotje leeg achterlaten nog geen recht op exclusieve voordelen. Maar goed, beleefd als ik ben heb ik de zielepoot maar laten voorgaan. En dan zet ie nog zo'n blik op van "jongens toch".

- Organisatorische problemen omtrent het nieuwjaarsgebeuren en het "doordoen". Ongelooflijk hoe dat elk jaar in de soep draait. Een ding staat toch al vast: leve pizza!!

Ik erger mij overigens bijzonder weinig aan dingen, dat gaat alleen maar ten koste van je humeur en bovendien verkort je zo je levensduur. Maar er is wel een fijne week voorbij. Het feestje in Leuven was cool, de dag erna ben ik gaan rondwandelen in diezelfde stad, zaterdag ben ik heel de dag gaan werken (weekendjob terug opgepikt!), op zondag en maandag was het familiefeest, met de nacht ertussen een geweldige amusante avond in het stamcafé, dinsdag werd ik uit bed gebeld door "Suzy van Adecco" en dezelfde dag ben ik dan ook maar gaan werken in een chocomoussefabriek,... Elk meisje reageert trouwens met "Mmmmmmmmmh" als ik dat vertel. Chocolade en vrouwen, het is een geweldige combinatie. De realiteit is minder mooi, een hele dag aan de band staan en potjes chocomousse op paletten stapelen is echt niet zo plezant. Maar ik klaag niet, de centjes rollen binnen en dat is het belangrijkste. Een blik op de klok leert mij dat het tijd is om de wol op te zoeken en de bus naar dromenland te nemen. Aan iedereen prettige feestdagen gewenst en amuseer u te pletter!

 

01:58 Gepost door Jan | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-12-05

Moderne Jezus

Ik mag mezelf wel een levensgenieter noemen. Tijdens 2 weken examens krijg ik het al danig op mijn heupen van thuis te zitten. En dan ben ik nog vaak op stap geweest. Maar het idee om thuis te moeten zitten omdat je de dag erna een examen moet afleggen, bah.. Mocht ik op kot zitten zou niks me tegenhouden. Maar thuis zijn er de mama en de papa die voor zulke escapades niet openstaan. Ik ben gewoon niet graag gebonden aan "huis". Hier is gewoon geen bal te beleven. Ik mis het kotleven, jongens toch.. Gewoon doen waar je zin in hebt, heel de dag, heel de nacht, altijd iemand om langs te gaan, iemand die langskomt, leuke invallen om iets te gaan doen, lekker in een stad zitten.... Het is hard. En het argument dat je thuis weer lekker "op hotel" zit pffff.. Daar bedank ik voor. Geef mij maar de vrijheid. Ik kan zelf ook best lekker koken. Dus vaak tel ik af naar vrijdag, weekend, hoera! En dan zijn die tamzakken die van Leuven komen te moe om mee iets te gaan drinken. Gelukkig zijn er nog genoeg mensen die in hetzelfde schuitje als ik zitten :-).
 
Geïnspireerd door bovenstaande levensopvatting besloot ik maandag na een dagje les in Brussel om de lift naar Hasselt af te slaan en resoluut voor het avontuur te kiezen. Nu ja, avontuur is wat overdreven maar de lokroep van het studentenbestaan werd me even te groot. Er was helaas maar één auto die naar Leuven reed en die zat al helemaal vol dus dan maar met de metro en de trein richting Leuven. De jakke had ik al op de hoogte gebracht van mijn komst en hij had voor mij al een slaapplaats voorzien. Eenmaal aangekomen kroop ik onder zijn douche en hij gaf me zelfs een proper T-shirt. Die Jakke is echt een moderne Jezus. Zijn ouders zijn dan ook niet toevallig beide leerkracht godsdienst. Eten in de Alma, pintjes van de nachtwinkel, studenten op straat, koffietje gaan drinken,... Het kotleven is mooi. Dat er niet zo veel volk op de been was mocht de pret niet drukken. Michiel ontpopte zich tot mijn kompaan van de avond. Onze gemeenschappelijke liefde voor muziek bracht ons zelfs in het u misschien gekende "Peroket". Den Dusart kon niet weerstaan aan de klanken van Nick Cave die ons vanuit de kroeg toewaaiden. Bovendien bleek Michiel ook een uiterst geschikte gastheer want ik mocht 's nachts (om Jakke niet te storen) op zijn matras neerploffen.
 
Dat uitstapje smaakte naar meer en dus ga ik morgen het goede leven weer opzoeken. Het gonst langs alle kanten dat het "een dikkkkk feestje" wordt, omdat de Moons zijn Erasmus in Zweden onderbreekt om de feestdagen in België door te brengen. En hij zal morgen ook van de partij wezen. Dat belooft.

21:20 Gepost door Jan | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

20-12-05

Potje

Op iedere potje past een dekseltje. Of een ander potje ;-)

21:26 Gepost door Jan | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

19-12-05

Vrouwen...

Als iemand een handleiding heeft, gelieve die dan aan mij te bezorgen. Ik krijg er kop noch staart aan. Alle mannen die er hetzelfde over denken mogen nu hun hand opsteken. Vrouwen ook trouwens.

01:27 Gepost door Jan | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

14-12-05

De toverfee

Het meisje op de foto hiernaast zit bij mijn zus in de klas, en ik vond deze foto zo geweldig dat ik er gewoon een postje over MOEST doen. Maar wat schrijf je er dan bij? Om een of andere gekke reden kwam ik uit bij een gedichtje over eiceldonors en draagmoederschap (vreemd he?). Omdat een eiceldonor toch een beetje de rol van goede toverfee vervult. Onderstaand gedicht is geschreven door "JayDee", een draagmoeder die haar ervaringen in de vorm van verrukkelijke gedichtjes kwijtkan. Ga maar eens kijken op haar site: http://www.geocities.com/romany_douenburg/Gedichten_JayDe... 
 
Hier is zo'n pareltje:
 
Eiceldonor, een prachtig woord
Wat zegt u….. nog nooit van gehoord?
En u wist ook niet van die duizenden mensen
Die zo hard om kinderen wensen
Maar de eicelvoorraad is op
Dus kinderen, nee hoor… nop!!!
Dan ineens  is er zo’n prachtig mens
Die hoort van je diepste wens
Zij wil wel eitjes afstaan
Ook al weet ze wat zij moet doorstaan
Hormonen slikken, spuiten
Haar partner kan zich even niet uiten…
Een paar weken is alles in het teken
Van de eitjes die ze moet kweken
En dan moeten ze er nog uit
Menig kreet wordt daarbij geuit
Maar ze gunt het jou
Is dat geen supervrouw?!






20:14 Gepost door Jan | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-12-05

Geef me een kus

Dit weekend vormde de brug tussen 2 weken examens. En toevallig was zaterdag ook mijn verjaardag. Dit weekend heb ik veel bier gedronken, veel gelachen, sensueel (?) gedanst met Bart, veel gezeverd, veel kuskes gekregen, veel pizza gegeten, veel goals binnengekregen met de Rio (cafeploeg). 2-7 Op onze doos. Ach ja, leren hoefde ik niet want het examen van maandag bestaat uit een actuatest en een interview. Het volstaat dus om op de hoogte te blijven van het nieuws en je kan best ook al je vraagjes opstellen vóór het examen.
 
Veel kuskes gekregen dus. Zoveel dat ik een top 5 heb opgesteld van de mensen die het verdienen om gelauwerd te worden vanwege hun bovengemiddelde kuscapaciteiten. Laat het een handleiding zijn voor de toekomstige jarigen onder jullie en maak er op de gepaste momenten gebruik van. Probeer dan ook op gelegenheden als je eigen verjaardag, Kerstmis, Nieuwjaar en de verjaardag van de persoon in kwestie in de buurt te zijn.

De TOP 5:
 
5. Siegfried S.: Een zeer stevige knuffel vergezeld van 3 stevige plakkers op de wang. Een typisch mannelijke "Russische" manier van gelukwensen.
 
4. Maaike P.: Net iets te laat, maar omwille van haar schattige "sorry dat ik te laat ben maar ik wist het niet" verdient zij de spontaniteitsprijs.
 
3. Charlotte V.: 3 liefdevolle kussen van je ex zijn altijd fijn.
 
2. Jeff O.: Jeff opteerde voor een vettige kus op mijn mond. Daarmee stak hij (bijna) alle anderen de loef af.
 
1. Dorien M.: wat in onze vriendenkring al langer geweten is, werd nog maar eens bevestigd. Niemand kust als Dorien. Haar manier van zoenen grenst aan het onwaarschijnlijke. Ik weet niet hoe ze het doet maar een kus van haar blijft je nog weken bij. Michiel heeft dat goed gezien. Binnenkort is het nieuwjaar; ik vraag me af waar zij naartoe gaat. :-)

17:20 Gepost door Jan | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

08-12-05

 I am just a dreamer, ...

Er is één moment waarop ik me volledig kan afsluiten van de wereld. Niet doelbewust, het gebeurt gewoon. Als ik na de middag de bus neem naar huis nestel ik me gezellig ergens achteraan. Ik trek mijn benen op en zorg dat ik lekker zit. Ik zet mijn discman op mijn kop en kies een ceedeetje uit mijn tas dat die ochtend de selectie heeft doorstaan. Heel vaak vind je er dezelfde tussen: Decade van Neil Young is er zo een. Als de bus vertrekt lees ik nog wat in de Metro van die dag of in een of ander magazine. Ondertussen speelt de muziek al, hoewel ik me daar niet zo bewust van ben. Maar dan komt er dat moment dat ik een nummer gewoon MOET horen en dan spoel ik door, zet het volume harder. Ik leg mijn boekje aan de kant en kijk naar buiten. De realiteit deemstert weg en ik zink weg in mijn eigen denkdroomwereld. De muziek nog wat harder. Ik denk alles wat ik wil, over wie of wat ik wil. Niemand weet wat ik denk. Ik doe mijn ogen dicht en probeer me in te leven in de muziek.Die heerlijke solo van Neil blijft gewoon duren. De wereld mag vergaan maar ik zal er niks van voelen. Het kan me niet schelen, zolang ik maar muziek heb. Zolang ik maar even weg kan. Tegen het einde van de rit bevind ik me in een soort trance, zo'n halfslapende toestand. Soms overweeg ik om gewoon een halte langer te blijven zitten, gewoon omdat het nummer nog niet gedaan is. Dan vind ik het jammer dat we er al zijn en dat ik niet verder moet. Ik stap van de bus af en beland letterlijk en figuurlijk weer met 2 voeten op de grond.  


15:39 Gepost door Jan | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

01-12-05

Suid-Afrikaans

Gegroet beste lesers! Na enkele dae van "relatiewe" druk (kom ons wees maar eerlik, daars mense wat dit baie moeiliker het as ek) meld ek my weer aan die skryffront. En nie sommer in Nederlands nie, nee vandag doen ek dit in Suid-Afrikaans. Naas Nederlands, Engels, Duits, Frans en 'n paar woorde Spaans praat ek ook vlot Afrikaans. Dit kan ook moontlik te doen hê met die vertalings vaardighede van my vriend Kobus, 'n volbloed Afrikaner wat laas jaar by my op kot gewoon het.

Die laaste 2 posts was joernalistiek stukke, en ek weet dat julle liewer die smeerlappery van my privaat lewe wil hoor, maar ek het ongelukkig nie tyd om myself in 'n onderwerp te verander nie. Daar is uiteraard 'n goeie rede hoekom ek so besig was. Heelwat skoolwerk, artikels skryf oor ietsie van alles en dan nog. Maandag het ek 'n onderhoud gehad vir 'n internskap by P-Magazine waarvoor ek nog 3 items moes uitwerk. Dit was 'n sukses, en vanaf die einde Maart sal julle my naam gereeld onder sommige stukke in P-Magazine sien :-). Nice mense daar dink ek, 'n vriendelike Eindredakteur / Internskaps Koördineerder, ontspanne kontakte en 'n hoop vryheid met die moontlikheid om self initiatief te neem.

Snaakse mense daar in Antwerpen op straat... Terwyl ek rustig oppad was na die redaksie, kom daar 'n gesellige knaap dood gelukkig langs my wandel. Die volgende 5 minute vertel hy my dat hy al vir meer as 'n jaar van die OCMW lewe, omdat hy al 'n jaar lank met sy rug sukkel, dat hy in Herentals woon, dat hy nie eintlik seker is waar presies ek moet wees nie, dat scooters heeltemal teveel rumoer deesdae, dat dit 'n koue winter is hierdie jaar, ens...

My hartelike dank aan Kobus vir sy uitmuntende vertaling (ag dankie Jan, dis 'n moerse plesier - *nota van Kobus). Tog 'n Heerlike taal, daai Afrikaans.
Hieronder 'n paar aanhalings uit een van ons aanlyn gesprekke:

* sweet man, studeer is lekker. werk suig
* kannie teveel kla nie
* het nie 'n vinnige connection nie :(
* soos doos

Tot volgende keer! Groete Jan & Kobus



15:30 Gepost door Jan | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |