24-04-06

oesters en halfnaakte vrouwen

Terwijl ik vorige week nog berichtte dat werken bij P-Magazine hard labeur is, kan nu ook wel het tegenovergestelde beweerd worden. De voorbije dagen waren gevuld met oesters, wijn (geen champagne) en fotoshoots met halfnaakte vrouwenlichamen. De fijne kant van de job zeg maar. Donderdag ben ik zes lezeressen gaan interviewen, die zo vriendelijk waren om het beste van zichzelf te geven voor de camera. Mijn taak was om het bijhorend interview af te nemen. Dat deed ik uiteraard met alle plezier. Vandaag kwam er minder bloot aan te pas. Ik was op reportage gestuurd richting Brussel. Daar stond een grote kraan met een bakje aan, en in dat bakje kun je eten en drinken, op 50 meter hoogte dus. Het VRT-nieuws was er ook, de kans bestaat dus dat u het heeft gezien op TV. Alles goed en wel dus, op mijn stageplaats. Ook het leven daarbuiten proef ik af en toe, hetzij met mondjesmaat. De lente heeft deze keer echt zijn intrede gedaan (houden zo!) en het wordt terrasjesweer. Vandaag moet ik wel passen want het voorbije weekend heeft veel van mijn krachten gevergd. Op zondag heb ik nota bene een terras helpen graven (niet overdijven: terrasje) en dat na een zwaar weekend stappen. Daar stonden wij om 11 uur wel met onze schup in onze handen. Maar het was heerlijk werken, de zon scheen, de lucht was blauw en iedereen was blij. En er was bier en frieten. Op het einde van de dag keek ik in de spiegel en mijn gezicht en nek waren verbrand: dat is niet erg, wanthet is de lente. En dan mag de zon me voor een keertje verbranden. Want ik heb ze gemist. Geniet ervan, jongens en meisjes, en aarzel niet om mij een keer te inviteren voor allerlei leuke lente-ideeën! (JVdP)

21:44 Gepost door Jan | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

19-04-06

ik ben er weer

Schandalig. Mea Culpa, ik weet het. Drie weken niks geschreven godbetert. Op mijn blog dan toch, want terwijl jullie vizier op deze site was gericht ontbind ik mijn duivels nu wekelijks in P-Magazine. Doe de test: koop u een exemplaar dat in de rekken ligt en ga op de zoek naar de initialen JVdP. Jep, dat ben ik. Ondertussen ben ik al zo’n drie weken bezig met actuastukjes, brainstorms en interviewtjes. En het bevalt me waarlijk. Ik schrijf graag, anders begin je ook geen blog natuurlijk. Ik resideer nu ook in Antwerpen, op de Paardenmarkt. Dat is eigenlijk geen markt maar een straat waarin je alles terugvindt wat je in een moderne wereld zoal nodig hebt. Bakker, slager, winkeltje, elektriciteitswinkeltje, dagbladhandelaar, bloemenwinkel, apotheker, cafés, nachtwinkels, en zelfs een kerk voor de liefhebbers. Aan de andere kant van de straat heb je dan de hoeren, voor degenen die het niet zo voor religie hebben. Enig minpunt totnogtoe en u ondertussen al wel duidelijk: mijn internetverbinding op kot weigert alle dienst, dus bloggen is nagenoeg onmogelijk. Zeer vervelend, want ook stageverslagen dienen doorgestuurd en getypt. En vooralsnog weiger ik dat op mijn werk te doen, werk is voor op het werk en schooltoestanden zijn voor nou ja, thuis.

Maar als laptoplossing heb ik nu de laptop van op de redactie (stel u er niet te veel van voor, een mac die toch al een serieuze staat van dienst heeft, met papieren lettertjes op de toetsen geplakt omdat ze onleesbaar waren geworden) meegenomen en zodoende neem ik die morgen weer mee naar het werk en daar upload ik de hele handel.

Hoe is het werken bij de P? Blijkbaar stellen veel mensen zich daar iets bij voor met fotomodellen die halfnaakt rondlopen en met bakjes koffie en thee en frisdrank rondlopen, terwijl ze aan al onze behoeften proberen te voldoen. Welnee vrienden, welnee. Niets van dat alles. Of toch bijna. Een tijdje terug was er een fotoshoot en de locatie was effectief onze redactie. Lachen hoor, een babe op een bureau naast een stagair met rode wangetjes (niet ik, die andere). Fijn schrijven, op zoek naar interessante onderwerpen, interviewtjes doen met BV’s. En ook dat is in feite niks speciaals. Een BV is –in tegenstelling tot wat sommigen ook mogen denken- ook maar een mens. Als mijn gsm rinkelt en het is fucking Yasmine aan de andere kant van de lijn dan spring ik heus niet recht van mijn stoel. Nee, dan moet er een gesprek gevoerd worden en liefst nog snel ook, en met sappige anekdotes. Want die moet je er natuurlijk uit zien te vissen. Ah, en ik mag cd’s bespreken. Onbetaald nog steeds weliswaar, maar ooit verdien ik misschien mijn kost op die manier. Je weet maar nooit.

En hier rond ik af, want ik ga een pot pakken op de ossenmarkt. Er is hier nog een boel te zien en zo weinig tijd om alles gedaan te krijgen. Ik ben druk bezet maar het is goed zo. Anders valt een mens maar in slaap eh. Bij deze beloof ik: de volgende post gebeurt binnen dit en een week. Anders doe ik iedereen een pint op. (JVdP)

21:05 Gepost door Jan | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |