30-08-06

Audio online: Nigel Williams

Een half jaar geleden heb ik dit gepost. De montage die ik toen gemaakt heb, heb ik weggegooid omdat ik er niet helemaal tevreden over was. Ondertussen heb ik opnieuw gepuzzeld, geplakt, gezocht, gezwoegd -gemonteerd zeg maar- om meer dan anderhalf uur opname tot een kleine zes minuten te reduceren. Geen eenvoudige opname opgave, geloof me. Nog nooit heb ik zoveel darlings moeten killen. Mijn verslag van de comedy-avond in Gestel met Nigel Williams -tevens mijn eindopdracht voor de radiomodule- kan je hier gratis en voor niks in mp3-formaat downloaden (rechtermuisknop --> save target as). Feedback graag, de toekomstige journalist in mij wil graag weten waar hij staat ;-).

28-08-06

Iet van Neil Young!

Ik heb een nieuwe gsm! Hij luistert naar de naam Samsung SGH X 480, maar ik mag gewoon sammie zeggen. Mijn vorige ging ondertussen toch al zo’n vier jaar mee en vertoonde af en toe wat ouderdomsverschijnselen: mechanische reuma of zo, ik weet het niet. Punt is dat hij af en toe dienst weigerde. Een paar dagen geleden was het weer zover en toen heb ik impulsief besloten om in te gaan op een aanbod van een vriendin die de hare voor een prikje wegdeed. Zodoende ben ik weer helemaal mee op de informatiesnelweg der technologie, afrit mobiele telefonie. Mijn PC die nog uit de oertijd stamt, dat is natuurlijk een ander verhaal, maar toch: Yes! Voortaan lees ik mijn berichtjes in full colour (of is het color? Ik weet niet of ik Brits of Amerikaans Engels prefereer) en kan ik zelfs –godbetert- golf spelen op mijn mobieltje. Zo’n gek Hollands woord. Daarnet zat ik nog in de plaatselijke kebabbrasserie (Anatolian, weggevoerdenstraat, Tessenderlo) een kebabke te steken, zat er een exemplaar aan de tafel naast mij en Jakke. Hij was gezellig aan het leuteren tegen de mannen van de kebab. Volgens hem hebben Turken meer een vierkantig hoofd en Marokkanen meer een langwerpige hoofdvorm. Zo kon hij ze uit elkaar houden. Rare jongens, die Hollanders. Daarnaast wijdde hij ook uit over zijn neus die blijven haken was tijdens de bevalling. Anyway, ik was maar met een half oor aan het luisteren. Die vent had trouwens eerst een grote kebab gegeten en daarna nog een kleine, maar dat volledig terzijde.

Gisteren trouwens enorm hard gelachen op de fuif in ’t Muuzaaike. Een absolute aanrader: verzoekjes gaan vragen bij de man van het licht (den Daems). “Iet Groen! Iet groen!!” ’t Is eens iets anders als “iet van Neil Young!” natuurlijk.

25-08-06

interview

Voor een van mijn allerlaatste schoolopdrachten moet ik een bekend iemand interviewen. Gisteren had ik Stijn Meuris aan de lijn, die het erg druk had maar toch ging proberen om een uurtje vrij te maken voor een interview. Sympathiek! Graag had ik van jullie enkele vragen ontvangen die jullie altijd al aan de man hadden willen stellen. Alles wat je over Stijn wilde weten maar nooit durfde vragen: hier is uw kans! De leukste vragen halen het interview. Beloofd!

23-08-06

Probleemloze luxe

Ik heb nooit problemen. Alleen maar luxeproblemen. Is dat dan een luxe of een probleem?

15:21 Gepost door Jan in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: jan van de poel janneman |  Facebook |

16-08-06

Emoblogging

Persoonlijk schrijven. Persoonlijker schrijven. Het is raar om je emoties zomaar, zonder schroom op het internet te zwieren. Volgens mij is dat daar niet voor gemaakt. Allebei niet. Er zijn betere manieren om je gevoelens te delen met andere mensen. Persoonlijkere manieren. Ikzelf heb nauwelijks de behoefte om hier aan iedereen zijn neus te hangen op hoeveel graden mijn gelukkigheidsmeter staat. Nochtans ken ik heel wat mensen die dat wel doen: euforie, gelukkigheid, depressie, verliefdheid; iedereen loopt er precies graag mee te koop. En daar moet je lef voor hebben. Ik denk niet dat ik het lef heb om dat te doen. Maar ik denk ook dat jullie, lezers, weinig of geen zaken hebben met mijn emotionele toestand (die overigens perfect in orde is, dankuwel). En waarschijnlijk hebben jullie ook niet de behoefte om mijn zielsroerselen zo zwart op wit voorgeschoteld te krijgen. Ik zou het nooit omschreven krijgen zoals ik het voel, dat talent heb ik niet. Ik vind het natuurlijker om in het dagelijkse leven die dingen te ontdekken en te laten ontdekken. In plaats van achter een stom peeceetje. Mmh, dat klinkt moeilijk. Ik vind het makkelijker om over mijn alledaagse doen en laten te schrijven dan over wat er zich binnenin afspeelt. Maar daar kraait waarschijnlijk geen hond naar. Bende sensatiezoekers! Ik weet ook dat gevoelens, emoties en achterklap hetgene is wat een blog boeiend kan maken. Kijk maar naar Dag Allemaal of -nog erger- TV-Familie. Maar we lezen het allemaal wel. Geef maar toe. Ik neem bij de kinesist ook liever een Story vast dan een Plus Magazine of een Woef. Omdat we graag weten hoe het met Sabine De Vos en haar kanker gaat, of hoe dikwijls Koen Wauters het aanlegt met de vrouw van zijn broer. Toegepast op het blogwereldje: noem het maar emoblogging of zoiets. Wel, ik doe daar niet aan mee. Maar ik wil wel een toegeving doen en jullie af en toe een schuchtere blik gunnen op mijn ziel. De mens achter de krullen ;-).

Om deze uitspraak kracht bij te zetten zet ik hier een fragmentje uit een liedjestekst van Urbanus die bij mij, hoe luchtig hij ook is, toch blijven hangen is. Het is niet representatief voor mijn gelukkigheidssmeter of zo, maar hier komt het, gewoon omdat het zo mooi is:

Alstublieft, hang m’n lippen aan de lippen van m’n lief
Alstublieft, leg m’n handen op de boezem van m’n lief

Alstublieft, leg m’n hoofd op de schouder van m’n lief
Alstublieft, leg m’n hart aan de voeten van m’n lief

En ik was ook heel blij toen ik "Naive" van The Kooks foutloos kon spelen op mijn gitaar. Heel erg blij. Iedereen content?

 

02:18 Gepost door Jan in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-08-06

Jammer van de zonnecrème

Het druilerige augustusweer noopt me voorlopig om me verplichterwijze terug te trekken op mijn kamer. De voorbije maanden was het gewoon te mooi om de kostbare tijd die je gegund wordt binnenskamers te slijten. Mijn opdrachten voor school die ik heb verplaatst naar tweede zit schreeuwen ook om aandacht. Gelukkig maar dat ik erg goed ben in time management. Nu ja. Dat tripje Spanje heb ik wel moeten afzeggen, maar in de plaats daarvan komt een weekendje Londen en 6 weken Oklahoma. U bent niet meer mee? Een korte update.

Mijn stageperiode in Antwerpen kende een onverhoopt slot. Ik leerde namelijk een welgemanierde jongedame kennen met Amerikaanse roots. Sam was haar naam en ze resideerde een jaar op Erasmusse wijze in de Scheldestad. Van het een kwam het ander en Jan en Sam werden een koppel. Pijnlijk afscheid, maar ik had haar beloofd om eens langs te komen. Ik ben een man van mijn woord en heb dus al een tijdje een (nog steeds retour) ticket richting Dirty South op zak (Sam haar achternaam is ook South maar dat terzijde: ik doelde op het Zuiderse Amerikaanse gebied). Zes weken lang in de Bible Belt van Amerika, op een boogscheut van Bush' Texas. Een road trip richting Florida staat op het programma, alsook een lifttrip die me tot bij de Grand Canyon moet brengen. En als ik daar dan toch ben reis ik misschien wel verder naar Las Vegas om een gokje te wagen; ik heb al 50 euro opzijgezet.

Ik kies dus voor het avontuur, hoewel dat avontuur misschien al begint alvorens ik goed en wel ben aangekomen:

De Engelse politie heeft naar eigen zeggen een massamoord op ongeziene schaal verhinderd. Meer dan twintig verdachten, Britse moslims van Pakistaanse origine, zijn gearresteerd. Ze zouden van plan zijn geweest met vloeibare bommen simultaan een hele reeks vliegtuigen te laten ontploffen (De Morgen)

De serie aanslagen die de Britse politie zegt te hebben verijdeld, lijkt meer op 11 september 2001 dan om het even welke terreurdaad die we sindsdien hebben beleefd. Hoe vreselijk de gevolgen van de explosies in Bali, Madrid of Londen ook waren, op de Richterschaal van terroristische activiteiten kwamen ze lang niet zo dicht in de buurt (De Standaard)

Op de Belgische luchthavens zijn erg scherpe veiligheidsmaatregelen van kracht, vooral op vluchten naar de Verenigde Staten. Het luchtverkeer naar Groot-Brittannië blijft vooralsnog erg verstoord. Concreet mogen vloeistoffen en gels niet langer in de handbagage omdat de terroristen in Londen vloeibare explosieven wilden gebruiken. Het gaat dan onder meer om eten en drinken, haargel, shampoo, tandpasta en zonnecrème. (VRTnieuws.net)

Die zonnecrème zal ik dan toch willens nillens moeten thuis laten. Zijn er nu mensen die schrik hebben om nog het vliegtuig te nemen naar Amerika? Of ben ik de enige die zich nu eens totaal geen zorgen maakt om het slachtoffer te worden van een terroristische aanslag? Ik laat me niet afschrikken door enkele geflipte terroristjes van mijn voeten. Want let's face it; de kans dat ik sterf in een 9/11 scenario is kleiner dan dat ik op zee getroffen word door een bliksem tijdens het surfen.