03-09-06

Perfect World

Gisterennacht heel de nacht gewerkt in Cafe Filet, om half acht was ik thuis. Ik heb vooral plaatjes gedraaid eigenlijk; betaald worden om plaatjes op te zetten, ik voel me er eigenlijk nog steeds niet goed bij. Dat komt omdat werk not supposed to be fun is, denk ik. Als er zo'n bende scheefdronken feestvarkens binnengestrompeld komt zet ik met plezier In Da fuckin' Club van 50 Cent op, of zelfs een Pussycat Dolls. Whatever floats your boat he :-). Maar ik kan het toch niet laten om af en toe een plaatje op te zetten met de bedoeling de aanwezige bezoekers wat goede smaak bij te brengen, zonder daarmee belerend over te komen of zo. Zo zette ik een plaatje van The Veils op. De band van Finn Andrews, een Nieuw-Zeelandse jongeling van amper 22 jaar met al twee geweldige platen achter zijn naam. Hoor ik ineens iemand roepen: "Heee, van wie is dat?". Ik draai me om, klaar om mijn keuze toe te lichten. Om haar te vertellen dat dit een nummertje is van hun tweede album Nux Vomica, dat hun eerste plaat, The Runaway Found, ook absoluut de moeite is, dat ze op Pukkelpop én in de AB verbluffend waren, enzovoort... Haar vraag bleek echter niet op het nummer te slaan, maar op een trui die was blijven liggen op een kruk. Ik had het moeten weten. Ach, een perfecte wereld bestaat niet.